De eerste loonstrook van het jaar maakt veel werknemers nieuwsgierig, want wat blijft er netto over van hun brutoloon? Begin 2026 valt vooral één ding op: dezelfde werknemer met hetzelfde brutoloon, kan in de ene sector netto duidelijk beter af zijn dan in de andere. En ook werkgevers betalen niet overal dezelfde loonkosten voor precies dezelfde functie.

Bij een modaal inkomen van € 3.704 per maand loopt het verschil in nettostijging uiteen van € 17 per maand in de sector zorg en welzijn tot € 31 per vier weken in de bouw. Op jaarbasis gaat dat dus om honderden euro’s verschil. Voor werkgevers kunnen de verschillen nog groter uitpakken.

Nettolonen wijzigen door belastingmaatregelen. Maar pensioenregelingen, sectorale premies en cao-afspraken blijken minstens zo bepalend. Dat heeft salarisverwerker ADP berekend.

Minimumloon maakt grootste sprong
Voor werknemers aan de onderkant van het loongebouw is het beeld het meest positief. Het wettelijk minimumuurloon steeg per 1 januari van € 14,40 naar € 14,71. Wie 36 uur per week werkt, merkt dat direct in de portemonnee. Afhankelijk van de sector loopt de nettostijging uiteen van € 46 tot € 65 per maand. In de bouw wordt zelfs € 39 per vier weken extra uitgekeerd.

Voor werkgevers betekent die verhoging ook hogere loonkosten. Niet alleen het loon zelf stijgt, want ook pensioenpremies en bijdragen aan sociale fondsen bewegen mee. In sommige sectoren gaat het om een paar euro per maand, in zorg en welzijn kan het oplopen tot € 8 extra per medewerker.

Modaal is voordelig voor werkgevers
Opvallend genoeg pakt het bij modale inkomens anders uit. Werknemers krijgen wel iets meer netto, maar de echte verrassing zit bij de werkgevers. Daar gaat de stijging van het nettoloon gepaard met lagere lasten voor de werkgever. Dat komt niet vaak voor.

Door de daling van de inkomensafhankelijke werkgeversbijdrage voor de Zorgverzekeringswet dalen de loonkosten voor de groep modaal. In sommige sectoren scheelt dat € 11 tot € 20 per maand per werknemer. In de zorg en de elektrotechniek helpt bovendien een hogere pensioenfranchise: over een kleiner deel van het salaris hoeft pensioenpremie te worden betaald.

Hogere inkomens kosten werkgever fors meer
Wie twee keer modaal verdient, ziet een ander beeld. De nettostijging blijft beperkt, terwijl de werkgeverskosten juist fors oplopen. Voor werkgevers met veel hogere functies of specialistische medewerkers kan dat op jaarbasis stevig aantikken.

In sectoren als transport en bouw kunnen de loonkosten zelfs met tientallen euro’s per maand stijgen, in de bouw wel meer dan honderd euro per vier weken. Dat komt doordat het maximumpremieloon voor werknemersverzekeringen en de Zorgverzekeringswet omhooggaat en in sommige sectoren ook de pensioengrondslag stijgt. Over een groter deel van het salaris moeten dan premies worden afgedragen.

Pensioen als stille spelbepaler
Een belangrijk deel van de verschillen zit in de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel onder de Wet toekomst pensioenen. Pensioenfondsen mogen tot 2028 overstappen, maar sommige sectoren zijn al begonnen. Dat maakt de loonstrook steeds minder ‘uniform’. De sector is doorslaggevender dan ooit.

Zo zijn onder meer Pensioenfonds Zorg & Welzijn en Bedrijfstakpensioenfonds voor de Bouwnijverheid al per 2026 overgegaan. Nieuwe franchises en premieafspraken zorgen daar direct voor andere nettobedragen en andere werkgeverslasten.

Samenvatting per inkomensniveau
De eerste loonstrook van 2026 laat zien dat ‘meer loon’ en ‘hogere kosten’ allang niet meer automatisch samengaan. Sectorale afspraken en pensioenpremies maken het verschil. Voor werkgevers en HR wordt rekenen daarmee dus belangrijker.

Inkomensniveau	Netto werknemer	Werkgeverslasten
Minimumloon	duidelijke stijging (€ 46–€ 65 p/m, bouw € 39 per 4 weken)	lichte stijging
Modaal (€ 3.704)	kleine stijging (€ 17–€ 31)	daling in meerdere sectoren
Twee keer modaal (€ 7.407)	beperkte stijging	forse stijging, vooral in bouw en transport

HANDIGE TOOLS VOOR HR: Doe het samen met HR TOOLS & EXTRA'S